ΤΡΥΠΗΤΗ(ΜΠΙΤΖΙΜΠΑΡΔΙ 'Η ΙΣΟΒΑ): " Ίσταται κατά τον βορράν, στηριζόμενο επί φυσικού μπαλκονίου, εξόχως μεγαλοπρεπής και η περικλείουσα αιώνια βλάστηση αποτελεί τον μανδύα του. Αυτός λάμπει και απαστράπει εις όλα τα παιχνίδια των χρωμάτων εις καθημερινό θέαμα και ακτινοβολεί ως φαιοπράσινη φλόγα υπό τας πρωϊνάς αχτίδας του ηλίου".

''Πρός άρκτον δ' 'ομορα ήν τω Πύλω δύο πολίδια Τριφυλιακά 'Υπανα και Τυπανέαι και ποταμοί δε δύο εγγύς ρέουσι, ο τε Δαλίων (Διάγων) και ο Αχέρων εκβάλοντες εις τον Αλφειόν"
(Στράβων Η΄3,15)

ΤΡΥΠΗΤΗ :ΤΟ ΜΠΑΛΚΟΝΙ ΤΟΥ ΑΛΦΕΙΟΥ

ΤΡΥΠΗΤΗ :ΤΟ ΜΠΑΛΚΟΝΙ ΤΟΥ ΑΛΦΕΙΟΥ

Τετάρτη, 15 Αυγούστου 2012

ΟΙ "ΚΟΥΚΛΕΣ" ΚΑΙ ΤΑ ΛΟΥΜΠΟΥΣΙΑ!


Αγαπημένο  σνακ κατά τους καλοκαιρινούς μήνες αποτελούσε και αποτελεί το ψημένο καλαμπόκι ή αραποσίτι.Νόστιμο και γρήγορο στην παρασκευή του βρίσκεται στην κορυφή του καλοκαιρινού πρόχειρου φαγητού, αν και τα τελευταία χρόνια η είσοδος υβριδικών σπόρων με σκοπό την αύξηση της παραγωγής εκτόπισε τον λεγόμενο "ντόπιο" σπόρο που ναι μεν είχε μικρότερη παραγωγή ήταν όμως πολύ νόστιμο και πιο τρυφερό.Κατά τα παιδικά μου χρόνια θυμάμαι την αναμονή μέχρι να ψηθούν οι "κούκλες" (ονομασία που προέρχεται από την μορφή) και όταν ετοιμαζόντουσαν δεν έμεναν για πολύ στο τραπέζι αφού γινόντουσαν ανάρπαστες.Το ψήσιμο γινόταν απευθείας στα κάρβουνα και αφού ψηνόντουσαν τις τινάζαμε από την στάχτη, τις βρέχαμε,τις αλατίζαμε και ήταν έτοιμες για να τις απολαύσουμε.Τα απομεινάρια λέγονταν λουμπούσια και ήταν χρήσιμα είτε ως τάπες σε βαρέλια νερού ή κρασιού είτε ως προσανάμματα στα τζάκια και τις σόμπες.




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου