ΤΡΥΠΗΤΗ(ΜΠΙΤΖΙΜΠΑΡΔΙ 'Η ΙΣΟΒΑ): " Ίσταται κατά τον βορράν, στηριζόμενο επί φυσικού μπαλκονίου, εξόχως μεγαλοπρεπής και η περικλείουσα αιώνια βλάστηση αποτελεί τον μανδύα του. Αυτός λάμπει και απαστράπει εις όλα τα παιχνίδια των χρωμάτων εις καθημερινό θέαμα και ακτινοβολεί ως φαιοπράσινη φλόγα υπό τας πρωϊνάς αχτίδας του ηλίου".

''Πρός άρκτον δ' 'ομορα ήν τω Πύλω δύο πολίδια Τριφυλιακά 'Υπανα και Τυπανέαι και ποταμοί δε δύο εγγύς ρέουσι, ο τε Δαλίων (Διάγων) και ο Αχέρων εκβάλοντες εις τον Αλφειόν"
(Στράβων Η΄3,15)

ΤΡΥΠΗΤΗ :ΤΟ ΜΠΑΛΚΟΝΙ ΤΟΥ ΑΛΦΕΙΟΥ

ΤΡΥΠΗΤΗ :ΤΟ ΜΠΑΛΚΟΝΙ ΤΟΥ ΑΛΦΕΙΟΥ

Δευτέρα, 8 Οκτωβρίου 2012

ΡΩΜΑΪΚΑ ΛΟΥΤΡΑ ΣΗΝ ΕΥΡΥΤΕΡΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΤΡΥΠΗΤΗΣ (ΜΠΤΖΙΜΠΑΡΔΙ)!


Παραθέτω αυτούσια επιστολή του συνχωριανού μας Νίκου Αγγελόπουλου.
 Ήτανε Πάσχα του 1996. Πέρασε ένας χειμώνας βροχερός, ατελείωτος! Ήταν από αυτούς που σου τσακίζουν τα κόκκαλα με την υγρασία τους , δοκιμάζουν την υπομονή και  θεριεύουν τις προσδοκίες σου για τον ερχομό μιας ηλιόλουστης Άνοιξης , έτοιμης να σε αποζημιώσει με την πλούσια βλάστηση , την καθάρια ατμόσφαιρα και τα μυστικά , που ο τόπος μας φυλάει. Αλήθεια! Ποιος δεν χαίρεται το χωριό του Πάσχα ;  
 -  Αύριο πρωί-πρωί , θέλω να σου δείξω κάτι ,έξω από το χωριό ,στον κάμπο της Καλλιθέας, κοντά  στο ποτάμι ,είπε ο αδελφός μου. Στις 7.οο πμ. βρισκόμαστε στον κάμπο του χωριού μας και παραποτάμια σε λίγα λεπτά , βρισκόμαστε , μετά τα Ζαχαίικα , σε μια ρεματιά  που άφηνε το λιγοστό νερό της να συνταξιδεύει με τα βουερά νερά , που κουβαλούσε στην κοίτη του ο Αλφειός .
-   Μα τι έχει εδώ ρωτάω ; Σιταροχώραφα και μερικές συκιές υπάρχουν…
-   Κοίταξε σε αυτό το σημείο της όχθης της ρεματιάς , απαντάει . Μία μεγάλη τρύπα , ύψους ενός μέτρου από την κοίτη του ρέματος , έχασκε στην μία όχθη του . Οι πολλές βροχές του χειμώνα είχαν κάνει το θαύμα τους .
-   Στο τελευταίο κυνήγι του Χειμώνα παρατήρησα το νερό να μπαίνει με ορμή μέσα από αυτή την τρύπα . Είδα κάτι σαν κολόνες και περίμενα να το δούμε μαζί το Πάσχα , όταν τα νερά θα έχουν υποχωρήσει.  Άρχισε να με κυριεύει αγωνία…Ανεβήκαμε προσεχτικά . Το χώμα ήταν ακόμα λασπωμένο . Ο ήλιος , που πριν από λίγο είχε ανατείλει , προσπαθούσε  να σπρώξει το φως του σε έναν τεράστιο υπόγειο , σκοτεινό χώρο που απλώνονταν μπροστά μας. Μία , δύο , τρείς  ίσως και τέσσερις σειρές κιόνων , με πέντε , τέσσερις , τρεις κίονες η κάθε μια απλωνόταν μπροστά μας .Το μάτι δεν μπορούσε να δει παραπέρα . . .
 -   Χριστέ μου τι είναι τούτο ; Μονολόγησα . Ναός ; Όχι . . . Δεν έχουν κιονόκρανα αλλά επίπεδη βάση στήριξης . Όλο το δάπεδο έως και τη μέση των κιόνων έχει καλυφθεί με λασπόνερα . Αδύνατη κάθε εξερεύνηση . Από πάνω υπάρχει σιταροχώραφο δέκα και πλέον στρεμμάτων . Πώς στηρίζεται όλο αυτό ; Ένας ακόμα αρχαίος , ανεξερεύνητος θησαυρός της πατρίδας περίμενε και δυστυχώς περιμένει να μας αποκαλύψει τα μυστικά του…
    Το άλλο πρωινό βρισκόμαστε στην Ζ εφορεία προϊστορικών και κλασσικών αρχαιοτήτων της Αρχαίας Ολυμπίας . Δώσαμε τις πληροφορίες . Πήραμε αριθμό πρωτοκόλλου και δώσαμε ραντεβού στον κάμπο της Τρυπητής με την υπεύθυνη αρχαιολόγο και το συνεργείο για μια πρώτη αυτοψία και εκτίμηση . Βγήκαν οι φωτογραφίες , τα νερά δεν είχαν υποχωρήσει και η πρώτη εκτίμηση της αρχαιολόγου ήταν :                                      -         Πρόκειται για συγκρότημα Ρωμαϊκών Υποκαύστων (Λουτρών) , θα γίνουν οι απαραίτητες ενέργειες και θα ενημερωθείτε όταν θα ξεκινήσουν οι ανασκαφές .
Έχουν περάσει 16 χρόνια . . .                     
                                                                              0κτώβριος   2012

                                                                      Αγγελόπουλος   Νικόλαος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου